Initiatie van Hatsjepsoet, hogepriesteres en vrouwelijke farao

Pierre van Eijl

Voor velen is Egypte een land met bijzondere piramides, een Sfinx en prachtige tempels die het waard zijn om te bezoeken. Maar het mystieke Egypte van lang geleden is niet zo gemakkelijk zichtbaar. De theosofe Helena Blavatsky zegt over de Grote Piramide dat de uitwendige vorm van de Grote Piramide het scheppende beginsel van de natuur symboliseert. Het trancemedium Jozef Rulof heeft een boek geschreven over het mystieke kant van het Egyptische tempelleven waarin een eigen vorig leven een rol speelt. De auteur heeft op basis van aura-readingen een boek over geschreven over de inwijdingsweg die vanaf de Sfinx door het hele piramidecomplex liep. Bij mijn laatste bezoek aan Egypte kwam als bij toeval nog een andere mystieke gebeurtenis naar voren: de initiatie van de vrouwelijke farao Hatsjepsoet in haar tempel te Luxor waarbij op een bijzondere manier de Sfinx te Gizeh (ook als Giza geschreven), 500 kilometer verderop, wordt betrokken. Hieronder het verslag van deze wonderbaarlijke initiatie.

Figuur 1: Beeld van Hatsjepsoet (Bron foto Wikipedia)

Wie was Hatsjepsoet?

Hatsjepsoet (zie figuur 1) was een van de weinige vrouwelijke farao’s uit de Egyptische oudheid. Ze was eerst hogepriesteres en na de dood van haar man (Thoetmosis II) een aantal jaren regentes van haar neefje, de latere farao Thoetmosis III, en nam na zeven jaren zelf de titel van farao aan. Haar naam betekent ‘Eerste onder de vrouwen’. Ze regeerde circa 22 jaar en bracht voorspoed in Egypte, liet veel bouwwerken maken en herstelde handelsrelaties met naburige volkeren. Op Wikipedia is daar meer over te lezen. Vlakbij Luxor op de westoever van de Nijl staat een prachtige tempel die ze liet ontwerpen, de Hatsjepsoet tempel (zie figuur 2).

Figuur 2: Hatsjepsoettempel (foto auteur)

Op onze tocht door Egypte hebben we deze tempel bezocht, een grote toeristische trekpleister. Vijfendertig jaar geleden heb ik deze tempel ook bezocht en vond deze er bijzonder uitzien met twee terrassen die omhoog leiden naar het centrale gedeelte van de tempel (zie figuur 3).

Figuur 3: Zicht op het eerste terras van de tempel met opgang naar het tweede terras (foto auteur)

Ik kon toentertijd niet zo’n duidelijke indruk krijgen van de spirituele dimensie van deze tempel. Dat wil zeggen of er metafysische energie aanwezig was uit de tijd dat deze tempel actief gebruikt werd. Dit keer heb ik veel meer ervaring met aurareading van tempels, piramides en andere mystieke bouwwerken en is het anders. Hier volgen mijn ervaringen bij deze tempel.

Energielijn in de tempel

Bij het gaan naar de Hatsjepsoet tempel worden we ‘begroet’ door een beeld van een sfinx (zie figuur 4) dat links bij de ingang staat, met ogen die je aankijken (zie figuur 5).

Figuur 4: Kleine sfinx vlakbij de ingang van het tempelcomplex (foto auteur)

 

Figuur 5: De ogen van de Sfinx (foto Vijverberg)

Lopend naar de Hatsjepsoet tempel voel ik al een energiestroom midden op de toegangsweg. Die weg gaat omhoog naar het eerste terras en de energiestroom verbreedt zich daar en vormt een grote ronde energetische plek op dit terras. Iets wat ik niet eerder ben tegengekomen bij Egyptische tempels en dat de vraag over de betekenis ervan bij mij oproept. De energiestroom loopt verder naar het tweede hoger, gelegen terras. Als ik me helderziend instel op de betekenis van deze energiestroom komen de woorden ’het licht van de wereld’ naar voren. Een wonderlijke betekenis, het doet me denken aan de inwijdingstocht van Jezus waarin hij na de inwijdingstocht door het piramidecomplex[1] bij Gizeh, ook deze tempel aandoet en hier een zeer bijzondere ervaring heeft. (Dit zal beschreven worden in het derde boek over de inwijdingstocht die begint bij de Sfinx en de Grote Piramide bij Gizeh). Na het ronde energiegebied op het eerste terras loopt de energiestroom door naar het tweede terras. Samen met vele toeristen lopen we naar de opgang van het tweede terras (zie figuur 6)

Figuur 6: Toeristen wandelen op het eerste terras (foto auteur)

Vandaar loopt de weg via het tweede terras (zie figuur 7) naar het ‘Heilige der Heiligen’.

 

Figuur 7: Drukte bovenaan het tweede terras met toeristen op weg naar het Heilige der Heiligen (foto auteur)

Dit is een klein vertrek (zie figuur 8) met een sterke energetische uitstraling. Vroeger mochten hier alleen de farao en de hogepriester komen. Het is met een hekje afgesloten voor het publiek, maar vanachter het hekje is wel de binnenkant te zien.

Figuur 8: Het Heilige der Heiligen in de Hatsjepsoet tempel (foto auteur)

Deze energieconfiguratie van een energiestroom leidend naar het ‘Heilige der Heiligen’ trof ik ook aan bij andere Egyptische tempels (Karnak tempel bij Luxor, de Isistempel op Aswane eiland bij Aswan, en de Horustempel bij Kom Ombo aan de Nijl). Hierna ga ik terug naar het eerste terras (zie figuur 9) en stel ik me in (zie figuur 10) op het geven van een aura-reading. Ik merk dat ik daar van mijn  spirituele gidsen toestemming voor krijg, iets wat niet bij iedere Egyptische tempel het geval was. Al snel komt de grote ronde energieplek op het eerste terras in beeld.

Figuur 9: Uitzicht van boven op het eerste grote terras met de onzichtbare ronde energieplek (foto auteur)

Figuur 10: Afstemming voor de aura-reading (foto Vijverberg)

De toespraak van Hatsjepsoet

Ik begin nu beelden te krijgen van lang geleden, meer dan drieduizend jaar geleden, van mensen op dit terras. Er is een sfeer vol verwachting alsof er iets groots gaat gebeuren. Rondom de energieplek op het terras staat een kring priesteressen met schitterende kleding. Op de randen van het terras zitten leerling priesteressen in meditatie die zich richten op geluk, een openbaring van het licht, de zegen van de goden en licht van boven. Ik zie de energie op de ronde energieplek sterker worden. Dan gaat er een golf van opwinding door de aanwezigen. Daar komt Hatsjepsoet naar voren, ze is schitterend gekleed en iedereen is van haar verschijning onder de indruk. Ze gaat middenin de cirkel van priesteressen staan en spreekt hen toe. Ik kan als aurareader de taal niet precies volgen, maar wat ze zegt komt ongeveer op het volgende neer: ‘De goden hebben beslist dat hier een tempel komt van het licht. Licht om hier te ontvangen en uit te stralen in de wereld. De goden van het licht zijn ons welgezind. Hun licht zal de wereld krachtiger maken, meer geluk tussen de mensen brengen, het goede, het lichtende in hen zal tot leven komen en gaan stralen. Wij als priesteressen zullen opstijgen in het licht en dat verder brengen. Slechts weinigen zijn uitverkoren om naar dit licht te gaan. Kom, laten we de goden vragen om ons toe te staan naar het licht te gaan, het licht dat velen willen, maar zo weinigen echt bereiken. Kom laten we de goden aanroepen en het gezang verheffen van de tocht naar het licht.’

In trance gaan

Een prachtig gezang klinkt op van de priesteressen en Hatsjepsoet. Een gezang dat de aanwezigen innerlijk raakt en velen in vervoering brengt. Het gezang klinkt een tijd maar langzamerhand wordt het zachter en komen de priesteressen steeds meer in een meditatieve trance. De begeleidende leerlingpriesteressen aan de rand van het terras neuriën met een diep geluid. Energetisch (metafysisch) hebben ze een beschermende muur opgetrokken rondom het terras zodat de priesteressen niet gestoord zullen worden. Dan gebeurt er iets heel wonderlijks. Helderziend is te zien hoe Hatsjepsoet en de priesteressen met hun energielichaam uittreden uit hun fysieke lichaam. Ze hebben een lichtende onderlinge energieband waardoor ze gezamenlijk een sterke geestelijke kracht hebben. Ze richten zich met hun aandacht op de het beeld van de Sfinx in Gizeh en concentreren zich daarop. Dan vliegen ze als een lichtende slinger door de energetische ruimte daar naar toe. Het duurt niet lang voordat het energiebeeld van de Sfinx zichtbaar wordt. Een energiebeeld dat praktisch samenvalt met het materiële beeld (zie figuur 11) maar completer is. De rand van het energiebeeld licht op en er komt een zacht licht uit het binnenste van de Sfinx. De priesteressen richten zich op het gemetselde stenen opbouw aan de rechterkant van de Sfinx (zie figuur 12).

Figuur 11: Rechterflank Sfinx (foto auteur)

 

Figuur 12: Stenen opbouw aan rechterflank van de Sfinx (foto Vijverberg)

Hatsjepsoet gaat daar naar toe omgeven door de priesteressen. Die wensen haar dat de goden bij haar zijn en haar hun zegen zullen geven.

  • Drie vragen voor toelating tot de initiatie

Hatsjepsoet bereidt zich innerlijk voor op de initiatie die voor haar ligt. Ze hoort innerlijk ‘ben je er klaar voor? Wees je bewust dat dit een zware initiatie is. Alleen zij die goed voorbereid en standvastig zijn kunnen deze goed volbrengen.’ De stem komt van een priesteres uit de geestelijke lichtsferen. Ze is op enige afstand aanwezig en straalt een heel prettig licht uit. Hatsjepsoet wordt zich weer bewust van alle geestelijke oefeningen en training die ze gedaan heeft om zich op deze initiatie voor te bereiden. Ze heeft een tijd geleden al een belangrijke initiatie gehad in de Grote Piramide waarvoor ze zich ook uitgebreid op heeft voorbereid. De huidige initiatie is anders, hierbij moet ze de Sfinx in een geestelijke toestand met haar energielichaam betreden. ‘Ben je er klaar voor?’ hoort ze, ‘ben je klaar voor de initiatie waarin geestelijk het uiterste van je gevraagd wordt. Mislukking kan tot geestelijke ineenstorting leiden. Nu kun je nog terug. Ben je er klaar voor?’

Hatsjepsoet schrikt wel van de mogelijkheid van geestelijke ineenstorting. Ze heeft zich voor deze initiatie gericht op een geestelijk doel van licht. Ze voelt van binnenuit sterk dat ze deze initiatie wil doen. ‘Ja, dit wil ik’ zegt ze zacht.

‘Bedenk of je goed bent voorbereid en of je wens om dit te doen, echt diep vanuit jezelf komt’ hoort ze de hemelse priesteres zeggen. Hatsjepsoet stelt zich opnieuw in op haar innerlijk gevoel. Ze voelt hoe ze voorbereid is, dat ze alle noodzakelijke stappen in haar geestelijke ontwikkeling gezet heeft. En dan voelt ze van diep uit zichzelf een krachtimpuls komen om deze initiatie te doen. Ze voelt dat ze hiermee een groter doel van ‘licht brengen’ kan realiseren. ‘Dit is wat ik wil doen’ zegt ze, ‘het goddelijke en ik zijn in overeenstemming met elkaar. Dit is wat ik wil doen en niets anders.’ ‘Je bent duidelijk’ hoort ze de hemelse priesteres zeggen, ‘maar doe je dit ook vanuit je hart, daar waar de verbinding met het goddelijke is? Alleen als het geestelijke hart[2] hierbij betrokken is, maak je kans om te slagen.’

Hatsjepsoet is even verrast. De innerlijke krachtimpuls die ze voelde was zo duidelijk, is dat niet voldoende? denkt ze. Ze richt zich nu op haar geestelijke hart. Ze voelt het daar warm en stralend worden. Ze realiseert zich dat alleen als ze deze inwijding met liefde doet, het werkelijk betekenis kan krijgen in deze wereld. Dan leidt de realisatie van deze missie tot blijheid en liefde onder de mensen waarmee ze te maken heeft. Ze voelt dat dan haar missie volheid krijgt van warmte en liefde en ook de harten van anderen kan verwarmen. In het bewustzijn van haar geestelijke hart voelt ze de liefdevolle warme uitstraling ervan. ‘Ja’ zegt ze, ‘ik ben helemaal voor deze initiatie voorbereid, met kracht, maar vooral met liefde, wil ik dit doen, zodat het goddelijke in mij vol liefde kan stralen naar de mensen in deze wereld.”

‘Zo zij het!’ hoort ze, ‘de initiatie kan beginnen.’

  • Een sfeer van agressie overwinnen

Hatsjepsoet ziet nu een lichtende opening aan de bovenkant van de de gemetselde rechthoekige opbouw verschijnen. Ze richt zich hierop en stapt in de opening waarbij ze voelt in het ongewisse te stappen. Ze gaat meteen omlaag alsof ze door een schacht gaat en komt onder de Sfinx in een ruimte terecht waar ze het gevoel krijgt nauwelijks te kunnen ademhalen door een sfeer van agressie die daar hangt. Even schrikt ze van de heftigheid van deze agressieve sfeer, maar dan herpakt ze zich. Ze richt zich op haar innerlijk zelf om zich niet teveel te laten beïnvloeden en gaat omhoog klimmen via richels in een schacht die zichtbaar is geworden. De agressie blijft doorgaan en wordt zelfs heviger. Een sfeer die gericht is tegen het verspreiden van geestelijk licht en van liefde. Woedende stemmen roepen dat ze haar zullen vermoorden en in elkaar slaan. Ze zet zich schrap om weerstand te bieden tegen deze agressie. Moeizaam klimt ze een paar richels verder. Nog hoort ze bedreigingen over speren die haar zullen doden. Het lukt haar nog hoger te klimmen en dan begint deze sfeer op te lossen en wordt het tot haar opluchting rustiger om haar heen.

  • Tegenkrachten overwinnen

Hatsjepsoet komt nu op een klein plateautje uit waar ze kan staan. Ondanks dat ze met haar geestelijk lichaam hier is, moet ze toch bijna fysiek aan de slag. Alleen voelen de richels in de schacht niet echt fysiek aan, maar als een soort lichtend rubber. Op het plateautje stelt ze zich meditatief in en ziet en hoort dan de hemelse priesteres: ‘Je hebt de sfeer van agressie overwonnen, maar weet dat als we licht op aarde willen brengen met vele vormen van tegenstand te maken kunnen krijgen. Het vereist zelfbeheersing en gerichtheid op het innerlijk licht om goed met deze weerstanden om te gaan. Zo ook in de volgende ruimte. Ga nu verder!’ Hatsjepsoet ziet een opening aan de rand van het plateautje. Ze stapt de opening in en hoort: ‘Ga weg, ga weg er is hier geen plaats voor jou. Alleen voor degenen die macht hebben is hier plaats.’ Hatsjepsoet richt zich op haar innerlijk diep in haar hart en voelt de krachtimpuls in haar en doet een stap vooruit. Het voelt meteen alsof mensen haar willen terug duwen. Ze zegt ‘Het goddelijke licht zal overwinnen.’ weer voelt ze druk om haar tegen te houden en terug te duwen. Ze herkent dit uit haar regeeractiviteiten: mensen die haar niet welgevallig zijn en met hun argumenten en machtsvertoon proberen haar klein te maken en monddood. ‘Laat het licht in jullie ziel schijnen’ zegt ze, ‘laat het daar stralen zodat het goddelijke je weet te vinden, dat je in afstemming komt met het goddelijke.’ En weer doet ze een paar stappen vooruit. Ze voelt nu hoe de vloer glibberig is geworden en ze bijna uitglijdt. Ze voelt krachten die haar onderuit willen halen. Ook dit kent ze uit haar regeerwerk. De mensen die soms mooie woorden zeggen maar ondertussen bezig zijn de grond waarop ze staat weg te trekken zodat je je kracht en standvastigheid verliest. Ze richt zich op haar verbinding met de aarde en voelt zich weer meester worden over de situatie en weer stevig staan. Ze loopt nog een paar stappen verder en de tegendruk gaat naar de achtergrond. Ze maakt zelfbewust nog een stap en komt bij het uiteinde van deze ruimte. Ze stelt zich meditatief in en het beeld van de hemelse priesteres verschijnt: ‘Je bent de tegenkrachten van de mensen die jouw licht niet willen toelaten tegemoet getreden en hebt die overwonnen. Nog zijn er belemmeringen op de weg van de realisatie van het geestelijk licht. Die belemmeringen kunnen ook van boven komen.’

  • Negatieve krachten van boven overwinnen

Voor haar geestesoog ziet Hatsjepsoet een omhooggaande schacht verschijnen met richels om daarin omhoog te klimmen. Ze pakt de eerste richels en begint omhoog te klimmen. Al klimmend krijgt ze een vreemd gevoel in haar hoofd alsof er krachten zijn die haar gek willen maken, en krachten die haar op vreemde gedachten willen brengen, gedachten van agressie vernietiging en zelfdestructie. Ze klimt door terwijl ze in haar gevoel sterk op het licht in haar hart gefocust blijft om meester te blijven over het aurische energiegebied boven haar hoofd. Nog hoger klimt ze en het voelt ernstiger bij haar hoofd alsof agressieve krachten met geweld proberen binnen te dringen in haar hoofd en haar lichaam proberen over te nemen zodat niet zijzelf maar deze krachten de baas zijn. Ze krijgt misselijk makende gevoelens door de aanvallen van de agressieve krachten en moet haar uiterste best doen om de regie over haar eigen gedachten en gevoelsleven te behouden. Onderwijl blijft ze doorklimmen en langzaam wordt het lichter om haar heen. De vreemde agressieve krachten raken op de achtergrond en ze komt in een lichtende kamer uit. Ze voelt en begrijpt dat ze de krachten van het kwaad die van boven kwamen heeft weerstaan en overwonnen. Het voelt ruimer in deze kamer, alsof ze hier weer vrijer kan ademen en bewegen. Ze stelt zich wat open voor het licht dat hier is en de hemelse priesteres verschijnt voor haar geestesoog en ze hoort: ‘De krachten van het kwaad die van boven kwamen heb je weerstaan, je bent een bevrijd mens geworden die op eigen kracht kan functioneren los van de krachten om je heen. Het wordt tijd om op zoek te gaan naar de schat, de schat van licht.’

  • Omgaan met de druk van verplichtingen

Voor haar geestesoog verschijnt een gang, een lage gang die langzaam omhoog loopt. Hatsjepsoet richt zich op de gang en wil er doorheen lopen, maar voelt dan een zwaarte op zich komen. Een zwaarte van verplichtingen, allemaal dingen die moeten in haar functie van farao met mensen die allerlei dingen van haar verwachten en ook eisen dat ze zich aan bepaalde ceremoniën houdt, op een bepaalde manier beweegt die waardigheid uitdrukt, traditionele formuleringen gebruikt, zich op een bepaalde manier kleedt enz. Ze voelt de last van al die verplichtingen en sociale druk op haar schouders. Ze zakt er wat door in. Moeizaam gaat ze stapje voor stapje vooruit en de druk neemt toe. Allerlei eisen die anderen aan haar stellen schieten haar te binnen. Haar lijf protesteert, haar ziel protesteert en eigenlijk wil ze al die verplichtingen van zich af schudden. Gebogen en zich tot het uiterste inzettend loopt ze verder door de gang. En dan voelt ze hoe de druk vermindert en het gevoel van al die verplichtingen van haar af gaat glijden. Ze doet nog een paar stappen vooruit en heeft het gevoel dat ze weer haar eigen innerlijk ik aan het hervinden is, de Hatsjepsoet van haar jeugd, het kind van vroeger dat blij en verwonderd kon zijn over wat ze in haar leven tegen kwam: de mensen, maar ook bloemen, planten en leuke speelplekjes. De gang is ondertussen wat veranderd en wat lichter geworden met hier en daar kleine schitteringen. Ze voelt de blijheid van haar jeugd omhoog komen die verstopt zat onder een berg van verplichtingen. Ze gaat verder en komt aan in een kleine, zacht lichtende zaal. Het lijkt of ze daar de geuren van bloemen ruikt en even voelt het of ze in een prachtige tuin loopt waar een zacht briesje vol bloemengeuren haar tegemoet komt. Ze staat een ogenblik stil midden in deze ruimte en geniet van het blije gevoel dat de heerlijke bloemengeuren haar geeft. Dan realiseert ze zich weer dat ze voor een schat van licht hier komt en vraagt ze zich af wat het volgende is wat ze moet doen om deze schat te bereiken.

  • De uiterlijke wereld loslaten

In meditatie vraagt ze zich af wat ze moet doen. Zacht hoort ze de stem van de hemelse priesteres: ‘Je bent je innerlijk kind aan het hervinden, nu je getoond hebt al je verplichtingen te kunnen dragen en weer los te laten. Maar de schat waarnaar je op zoek bent is hier nog niet, daarvoor zul je hoger moeten zijn! Hatsjepsoet staat daar, sluit haar ogen, luistert en probeert innerlijk te voelen welke weg ze moet gaan. Ze voelt dat ze recht vooruit moet en opent haar ogen. Vaag ziet ze een gang opdoemen. Ze gaat naar de gang toe en ziet dat het meer een schacht is met richels om te klimmen. Ze pakt met haar beide handen een richel vast en klimt omhoog, althans dat probeert ze want het gaat wat moeilijk. Ze beseft dat ze ingesteld is op de uiterlijke wereld en dat houdt haar tegen om omhoog te komen. Toch klimt ze wat hogerop in de schacht, maar dat gaat heel moeizaam. Beelden van de uiterlijke wereld van kleding, gebouwen, hoe mensen eruit zien enz. het houdt haar vast. Blijkbaar moet ze voor het vinden van de schat de uiterlijke wereld loslaten, beseft ze. [Ze is nu gevorderd tot in de hals van de Sfinx.]

Ze probeert haar gerichtheid op de uiterlijke wereld los te laten, maar dat is heel moeilijk voor haar, ze is nog gehecht aan haar kleding, het klimaat in Egypte, de prachtige bouwwerken, enz. Ze beseft dat ze haar gevoel van belangrijkheid voor een groot stuk daaraan ontleent en voelt angst om dat los te laten, want wat blijft er dan van je over? Toch doet ze het en ze merkt dat het haar oplucht als gehechtheden aan de materiële wereld oplossen. Ze krijgt beelden van een prachtig juweel dat ze ooit gekregen heeft en waar ze heel blij mee was. Het kost moeite om dat los te laten en te voelen dat dat niet wezenlijk belangrijk is. Meer voorwerpen herinnert ze en begint ze los te laten. Hoger klimt ze in de schacht en dan wordt het rustig om haar heen, ze heeft zich bevrijd van haar gehechtheden aan het materiële.

  • In het licht komen

Ze voelt zich heel licht, bijna alsof ze kan vliegen. Ze komt nu bovenin deze schacht ter hoogte van het hoofd van de Sfinx. Het flitst hier van energieën vlak boven haar. Ze klimt nog hoger en komt dan midden in de lichtflitsen terecht. Ze voelt zich hier stralender, bijna alsof de lichtflitsen uit haar zelf komen. Nog hoger klimt ze, uitstekend boven het hoofd van de Sfinx. Boven haar is een violette lucht en een wonderlijke stilte, een gevulde stilte, een stilte vol van bewustzijn, verrukking, inspiratie en gevoelens van eenheid. Stralend licht begint van bovenaf in haar te stromen. Ze voelt zich opgenomen in deze lichtstroom die helemaal door haar heen stroomt. Het lijkt wel of ze één wordt met deze lichtstroom en de wonderlijke violette omgeving.

  • De schat wordt zichtbaar

Helemaal vol met al deze energieën daalt ze langzaam af langs de Sfinx, voorzichtig ook want ze is boordevol met deze bijzondere energie. Ze keert zich in zichzelf bij het afdalen en krijgt steeds meer het gevoel dat ze met al deze energieën de wereld tegemoet wil treden. Langzaam komt ze zwevend bij de rechterflank van de Sfinx. Een halve kring van priesteressen wacht haar op bij de vierkante opbouw. Als ze dichtbij die plek aankomt, houdt ze haar handen voor zich met de handpalmen naar elkaar toe. Tussen haar handpalmen begint licht te schijnen en een bolvormige schittering ontstaat daar. Ze ziet hoe de priesteressen verrast worden door die schittering. Dan staat ze voor hen in het midden van de halve cirkel. ‘Ik kom het licht van de wereld brengen’ zegt ze, ‘Dit licht is een zegening voor de mens die toe is aan het hogere.’ De priesteressen zingen zacht een lied dat verwijst naar het licht waar ieder mens diep van binnen naar uitkijkt, dat de belofte inhoudt van vrede, elkaar begrijpen en aanvoelen, van blijheid van binnenuit en van gelukkig samenzijn. Hatsjepsoet: ‘De goden hebben het behaagt mij deze schat mee te geven om op aarde te brengen. Het volk van Egypte zal er de uitstraling van ervaren. Het zal hun harten verlichten en verwarmen. Eens zal dit licht over de hele aarde schijnen als hij gekomen is die dit licht belichaamt. Nog is het niet zover, nu is er dit licht voor hen die ervoor open staan. Laten we  gaan zodat de tempel ons ontvangen kan. Opnieuw verplaatsen ze zich met hun energielichamen in de metafysische energieruimte. Met hoge snelheid vliegen ze terug, Ik krijg daar een beeld van als een prachtig snoer van lichtjes.

  • De schat straalt

Rustig komen ze weer in hun lichaam op het terras van de tempel waar het avond geworden is. Midden op de grote ronde energieplek, kijkend door hun fysieke ogen, zien ze midden op de energieplek Hatsjepsoet staan met de prachtige schitterende bol in haar handen.

Langzaam loopt Hatsjepsoet met naast zich en achter haar de priesteressen in een langzame processie verder het terras op. Bij de trap naar het tweede terras zet Hatsjepsoet de schitterende bol neer, ‘Alleen zij die daarvoor klaar zijn mogen verder lopen en de schittering van de bol meenemen!’ Iedere priesteres die langs de bol, loopt, krijgt een schittering mee van de bol. Een schittering die in hen oplost en hen optilt in een heerlijk licht. Licht dat hen lange tijd zal helpen bij hun genezings- en advieswerk van mensen. Licht ook dat hun innerlijk bewustzijn zal verdiepen.

Hatsjepsoet draait zich om en bedankt alle aanwezigen op het eerste terras voor hun inzet en innerlijke gerichtheid om dit gebeuren mogelijk te maken.

Figuur 13: Licht gekleurd beeld van Hatsjepsoet (Bron foto: Wikipedia)

Hatsjepsoet (figuur 13) loopt nu omlaag het terras over. Langzaam loopt ze verder, ze heeft gedaan wat ze kon. Een schitterend licht achterlatend op de trap naar het tweede terras. Nog enkele dagen zal dit licht stralen, dan vervagen en tot slot helemaal oplossen. Lang zal de herinnering levend blijven aan dit bijzondere geschenk meegebracht uit de onzichtbare wereld die zo even zichtbaar werd.

Lang geleden en toch actueel

Een medereiziger las bovenstaande tekst van deze initiatie van meer dan drieduizend jaar geleden en merkte op dat de uitdagingen van deze initiatie eigenlijk nog heel actueel zijn. Ook veel jongeren en volwassenen richten zich op het (geestelijk) licht, sommige noemen zich zelfs lichtwerkers. Ze zijn erop gericht om onvoorwaardelijke liefde, heling en positieve energie te verspreiden en het menselijk bewustzijn te verheffen. Ook de uitdagingen in de initiatie zijn nog steeds actueel zoals de tegenwerking die er is bij nieuwe ideeën, vooral op het spirituele gebied. Of de machinaties van de macht die we iedere dag om ons heen kunnen zien en ervaren of waarover we via de media kunnen vernemen. Ook daar is er de uitdaging om bij je innerlijk zelf te blijven en niet geïntimideerd of misleid te worden.

Materialisaties

In deze aura-reading komt een heel bijzonder verschijnsel voor, materialisatie. Dat wil zeggen dat iets een stoffelijke vorm aanneemt en tastbaar wordt. Iets wat eerst onzichtbaar was, wordt zichtbaar. In deze reading is dat de lichtende bol die een paar dagen intact blijft en dan oplost. Dit verschijnsel van materialisatie is door diverse mensen eerder beschreven. In zijn boek ‘Tussen leven en dood’[3] beschrijft Jozef Rulof zijn Egyptische incarnatie die ook zo’n materialisatie meemaakt. Helena Blavatsky, medeoprichter van de Theosophical Society, stond in de 19e eeuw bekend om haar paranormale vermogens, waaronder “materialisaties” en “apports” (het plotseling verschijnen van voorwerpen). Deze verschijnselen waren een centraal onderdeel van haar vroege theosofische werk waar overigens veel discussie over was. Ook in het Nieuwe Testament staan diverse materialisaties beschreven zoals de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van brood en vis door Jezus. De Westerse wetenschap is beter bekend met dematerialisaties, bijvoorbeeld bij een atoomexplosie wordt een kleine hoeveelheid materie omgezet in een enorme hoeveelheid energie. Toch is materialisatie ook bekend in de huidige wetenschap, bijvoorbeeld positronencreatie. In de jaren ‘30 van de vorige eeuw ontdekten wetenschappers dat straling kan “materialiseren” tot deeltjes, zoals positronen. Mogelijk dat het terrein van materialisatie in de mystiek ook verder ontsloten zal worden. Dat zal ongetwijfeld tot bijzondere vondsten kunnen leiden.

Hatsjepsoet soms afgebeeld als man

Figuur 14: Hatsjepsoet afgebeeld als mannelijke farao (foto auteur)

Om als vrouwelijke farao geaccepteerd te worden in het conservatieve Egypte van die tijd (ca. 1479 v.Chr. – 1458 v.Chr., achttiende dynastie) liet Hatsjepsoet zich soms afbeelden als man (zie figuur 14) zonder borsten en met een rituele baard. Mogelijk ook dat ze zo liet zien dat ze er zowel voor de mannen als voor de vrouwen was in het toenmalige Egypte.

 

Meer informatie en geleide meditaties over de piramides en de Sfinx: https://kundalini-energie.nl/piramide-2/

[1] De Grote Piramide, een verborgen inwijdingsmysterie’ van Pierre van Eijl, uitgave Gopher 2024

[2] Met het geestelijke hart wordt het hartchakra bedoeld

[3] Jozef Rulof ‘Tussen Leven en Dood’ Uitgave Stichting Geestelijk-Wetenschappelijk Genootschap De eeuw van Christus, 1940 De tekst is ook op internet beschikbaar: https://rulof.org/

Vergelijkbare berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *